PANI SZURA

Niezwykła Ukrainka, której cała rodzina była zaangażowana w pomoc polskim sąsiadom w 1943 – za co spotykało ich wiele niesprawiedliwości ze strony miejscowych. Od najmłodszych lat dba o polskie groby na Wołyniu. To dzięki niej udało się znaleźć kila masowych grobów mieszkańców wsi Ostrówki Wołyńskie i Wola Ostrowiecka.

Za swoją postawę otrzymała od Prezydenta RP medal „Virtus et Fraternitas”.

Witold Szabłowski przyjaźni się z Babcią Szurą od 15 lat.

PANI HANIA

Jako polskie dziecko cudem przeżyła masakrę w wiosce Gaj. Uratowali ją Ukraińcy z pobliskiej Kaszówki, którzy – ryzykując życiem – przechowali dwulatkę w swoich chatach. Cała wieść zmówiła się, że uratują dziecko przed UPA, która z pewnością kazałaby ją zamordować.

Pani Hania została wychowana przez ukraińskie małżeństwo Fedora i Katerinę Bojmistruków. Pierwszym Polakiem, którego w swoim życiu spotkała był Witold Szabłowski. Zobowiązał się, że odnajdzie jej polską rodzinę. Opis tego, jak jej szukał – i czy się udało - jest w książce „Opowieści z Wołynia”

PANI LUDMIŁA

Jej mama Luba oraz dwóch wujków,  Pawko i Petro Parfeniukowie, było zaangażowanych w pomoc Polakom w miejscowości Kisielin. Uratowali kilkadziesiąt osób. UPA zemściło się na nich okrutnie – zabito ich Rodziców, a także całą rodzinę Pawka Parfeniuka. Petrowi udało się zbiec tylko dlatego, że ktoś go wcześniej ostrzegł.

Pani Ludmiła do dziś mieszka blisko Kisielina. Ma już 92 lata i jest żywym pomnikiem wspomnień o tamtych trudnych czasach – i o ludziach, którzy zachowali się wtedy przyzwoicie. I – jak jej Rodzina – często płacili za to najwyższą cenę.